Bahasa Pasar

4 April 2013

            Dewasa ini, kita sering mendengar bahawa bahasa pasar digunakan secara meluas dalam kalangan masyarakat dalam pelbagai situasi. Bahasa pasar merupakan bahasa kacukan antara bahasa Melayu dengan bahasa-bahasa bukan Melayu. Bahasa pasar juga merupakan ragam yang digunakan antara orang-orang Melayu dengan kaum atau bangsa lain atau antara kaum-kaum dan bangsa lain. Bahasa pasar atau bahasa kacukan terdapat banyak unsur bahasa yang digunakan bersama seperti bahasa Cina dan bahasa Tamil. Misalnya, “Sekalang gua punya mini sutat tatak mau dengar gua punya cakap.” Ayat tersebut ialah percakapan seorang lelaki cina yang membawa maksud, “Sekarang isteri/bini gua sudah tidak mahu mendengar kata saya.” Contoh lain ialah, “Itu olang makan kasi kalau banyak suka, tapi kalau disuruh bekerja malas.” Sesetengah daripada bentuk dan susunan ragam yang bukan bahasa Melayu ini telah begitu sebati dalam penggunaanya sehingga orang Melayu sendiri tidak sedar lagi akan keasingannya dan menyangka bahawa bentuk-bentuk itu ialah bentuk-bentuk bahasa Melayu tulen. Contohnya, “apa mahu, kasi tahu, dan saya punya adik.” Ini menyebabkan orang Melayu terbawa-bawa sifat ketika berkomunikasi dengan kaum asing lantas mereka telah menjadi model yang salah kepada kaum asing. Keadaa ini dikhuatiri menyebabkan penguasaan dan kemahiran dalam menggunakan bahasa Melayu akan berkurangan serta berlakunya kerosakan terhadap bahasa ibunda kita.